Het kunstenaarsafspraakje

Ik heb er al eens eerder over geschreven, maar nu wil ik het kunstenaarsafspraakje opnieuw onder jullie aandacht brengen.

Wat wordt er precies onder verstaan? De term is bedacht door Julia Cameron en ze schrijft erover in haar boek The Artist’s Way.

Het kunstenaarsafspraakje is een afspraak met jezelf om regelmatig tijd en ruimte in te plannen voor jezelf. De zomer komt eraan en je hebt misschien meer mogelijkheden om datgene te doen wat je na aan het hart ligt. De natuur ingaan, op een terrasje gaan zitten, naar zee gaan om naar de zonsondergang te kijken, een museum bezoeken, een onbekend dorpje bezichtigen, na het eten een avondwandeling maken, etcetera. De voorwaarde voor dit afspraakje met jezelf is: dat je het alleen doet, zonder iemand als gezelschap. Zo creëer je bewuste tijd voor jezelf en je creativiteit. (Aldus Julia Cameron).

Juist in de stilte van het alleen zijn ontstaan nieuwe ideeën en krijg je misschien ook nieuwe schrijfinspiratie. Neem je pen en je schijfboekje mee. Misschien zit je op een terras met een kopje koffie en een mooi uitzicht en heb je zin om te schrijven wat je om je heen ziet. Misschien loop je door een museum en word je geraakt door een schilderij en maak je aantekeningen om er thuis verder over te schrijven.

Probeer het eens uit. Het is een totaal andere ervaring dan met anderen te gaan wandelen of op een terras te gaan zitten, terwijl dat natuurlijk ook heel leuk kan zijn.

Misschien heb je niks met bovenstaande term. Ik moest er zelf ook aan wennen. Noem het zoals je wilt: de afspraak met mezelf of alleen-tijd.

Al moet ik mezelf soms over een drempel heen zetten, toch ga ik regelmatig alleen op pad en het levert me altijd wat op. Inspiratie om te schrijven, nieuwe energie, nieuwe plannen, etcetera.

Ik wens jullie een fijne zomer en af en toe tijd voor jezelf.

Zomer

De zomer komt niet met veel lawaai. Ze sluipt het land binnen op zachte voeten, met ochtenden die al warm aanvoelen voordat de klok acht uur slaat en avonden die weigeren donker te worden. Ineens staan ramen open, klinken stemmen uit tuinen en ruikt de straat naar gemaaid gras en zonnebrand.

Op het plein zitten kinderen met rode wangen op de rand van de fontein. Ze eten smeltend ijs dat sneller druipt dan zij kunnen likken. Hun fietsen liggen achteloos in het gras, alsof zelfs de wielen vakantie hebben genomen. Verderop gooit iemand een bal, er klinkt gelach en er blaft een hond.

De zomer vraagt je naar buiten te komen, je schoenen uit te trekken en het zand tussen je tenen te voelen. Ze lokt met water dat schittert in de zon, met picknickkleden vol aardbeien en stokbrood, met terrassen waar glazen rinkelen en tijd geen haast lijkt te hebben.

Zomer. Vrouw kijkt uit over water.Toch zit de ware schoonheid van de zomer niet alleen in hitte of blauwe luchten. Ook onweer hoort erbij. Een lucht die plotseling donker kleurt, bladeren die zich omdraaien, de eerste druppels op warme stenen. Daarna die geur: regen op stof, fris en belovend. En wanneer de zon terugkomt, lijkt alles opnieuw begonnen.

Misschien houden we daarom zo van de zomer. Niet omdat alles perfect is, maar omdat ze ons herinnert aan eenvoud. Aan licht dat blijft hangen, aan het idee dat geluk soms niets meer is dan buiten zijn terwijl de avond langzaam valt. 

Schrijfoefening
Denk eens terug aan voorbije zomers: toen je nog kind was, toen je puber was, toen je eenmaal volop volwassen was, vorige zomer.
Maak een lijstje van herinneringen die bij je boven komen.
Zet een wekker en schrijf over elke herinnering 10 minuten.

De Schrijfcafé’s in de bibliotheek van de Noordwest Veluwe

Het seizoen van ‘schrijven in de bibliotheek’ (van de Noordwest Veluwe) is bijna ten einde. In juni is er nog een workshop in de bibliotheek van Harderwijk. Die van Putten, geleid door Ank, is gestopt in april en de laatste in Ermelo was op 12 mei.

De boeken die in de afgelopen maanden aan de orde waren, zijn: Langzaam, maar  zeker van Toon Tellegen, De zwevende wereld van Annejet van der Zijl, De brievenbezorgster van Puglia van Francesca Giannone, Liften naar de hemel van Lex Paleau en Het verborgen leven van bomen van Peter Wohlleben.

N.a.v. het laatste boek liet ik de deelnemers een sprookje schrijven over een boom. We hebben weer genoten van elkaars prachtige schrijfsels. Hieronder de opdrachten.

Met een opkomst van vier tot negen deelnemers was het elke morgen weer een inspirerende schrijfochtend.

Voor het komende seizoen van oktober t/m december zijn de datums weer ingepland.

Op de eerste maandag van de maand in Putten, de eerste vrijdag in Harderwijk en de tweede dinsdag in Ermelo. In Harderwijk is er op de eerste vrijdag in september een schrijfwandeling gepland. Daarover wordt nog een afzonderlijk bericht gestuurd.

Wil je een keer meeschrijven, stuur dan een mail aan: deschrijfkring@outlook.com, dan zetten we je op de mailinglijst.

Het schrijven van een sprookje

Regelmatig gebruik ik het schrijven van een sprookje als opdracht in mijn schrijfworkshop. Het is een mooie manier om je pen jouw fantasie te laten neerschrijven.

In de maand mei hebben we in de bibliotheken een sprookje geschreven over een boom, aan de hand van de onderstaande opdrachten.

  1. Het begint altijd met ‘Er was eens …..’. Neem je lievelingsboom als hoofdpersoon. Beschrijf hem in twee minuten. Waar bevindt hij zich? Hoe ziet hij eruit? Zijn er nog meer bomen of dieren of mensen in zijn of haar omgeving of staat hij alleen?
  2. Er is een probleem, een overtreding, een verbod. Beschrijf wat er aan de hand is, bijv. de kroon is gestolen, de bladeren vallen eraf … Schrijf hier ook twee minuten over.
  3. Dan komt er een helper, een toverkracht of iets magisch of wat dan ook. Beschrijf wat die doet en wat het gevolg is, in drie minuten.
  4. En ze leefden nog lang en gelukkig is vaak het einde. Schrijf daarachter nog een paar zinnen.

Hoop en een betere wereld

Tijd is hoopOnlangs woonde ik een lezing bij van Joke Hermsen over haar boek Tijd is hoop.

Joke houdt ons voor dat we niet alleen zouden moeten leven volgens de drukke kloktijd van afspraken en deadlines (Chronos-tijd), maar dat er ook zoiets bestaat als ‘Kairos’: de tijd waarin je even stilstaat, tot jezelf komt en ruimte voelt voor nieuwe ideeën.

In plaats van steeds harder rennen, is het goed om af en toe bewust te vertragen. Even geen telefoon, geen haast, maar gewoon aandacht voor wat er nu gebeurt.

In zulke, soms kleine momenten waarin je voelt dat er meer mogelijk is dan je dacht, ontstaat hoop. En hoop hebben we nodig. Hoop maakt dat we in beweging komen, dat we steeds weer op weg gaan om de samenleving en daarmee ons eigen leven beter te maken.

Een betere wereld is geen utopie, maar een weg die we samen bewandelen. Deze utopie kunnen we allemaal bereiken. Hoe mooi is dat?!

Creatief schrijven is ook een manier om even stil te staan bij wat er in je binnenste zoals leeft.

Kijk eens of er in jouw buurt een Schrijfcafé wordt gegeven. Zo’n bijeenkomst is ideaal om te ervaren wat creatief schrijven met je doet.

Om thuis aan de keukentafel alvast te oefenen hieronder een paar opdrachten om te proberen.

Maak de volgende zinnen af met vijf regels tekst:

  • Als kind hoopte ik ….
  • Als kind leek de tijd ….

Het loopt tegen het einde van het jaar, een tijd om terug te kijken en vooruit te blikken naar het nieuwe jaar. Schrijf over elk van de volgende vragen 8 minuten. Zet een wekker om de tijd te bewaken.

  • Waar heb je dit afgelopen jaar veel tijd aan besteed??
  • Waar hoop je op in het komende jaar? Voor jezelf, voor anderen?
  • Wat hoop je juist niet?

Lees je teksten aandachtig en hardop voor.

‘Van wie ben jij er een?’

In Kampen staat een buitenbank met het opschrift: ‘Wöör bi’j d’r ene van?’ Het is een zogenaamde  ‘social sofa’, gemozaïekt door buurtbewoners en bedoeld als ontmoetingsplek. ‘Social Sofa’ (www.socialsofa.com) is een landelijke organisatie die strijdt tegen sociale verkilling.

Jaren geleden had presentator Jörgen Raymann een tv-programma waarin hij als ‘tante Es’ vragen stelde aan bekende Nederlanders. De eerste vraag was altijd: “Vertel me, wie is je vader? Wie is je moeder?” Je afkomst zegt iets over wie je bent.

De vraag kan ook dienen als autobiografische schrijfopdracht. Misschien boeiend om bij stil te staan in deze laatste maand van het jaar.

Wil je erover schrijven? Pak dan een schriftje, een fijne pen en zet je wekker op bijvoorbeeld 20 minuten. Schrijf achter elkaar door, zonder te stoppen. En beantwoord al schrijvend de vraag: ‘Van wie ben jij er een?’

Wie weet krijg je de smaak te pakken en is dit de start van jouw eigen levensverhaal.

 

 

Afscheid

Na lang wikken en wegen heb ik het besluit genomen uit De Schrijfkring te stappen. Aanleiding voor de afsplitsing is dat mij privé veel goeds is “toegevallen” (de geboorte van 6 kleinkinderen in een tijdsbestek van 2 jaar, een nieuwe liefde…). Ik wil graag beschikbaar zijn voor mijn dierbaren en wat meer ruimte hebben om te genieten in de breedste zin.

Met mijn schrijfworkshops ga ik op eigen regie verder en, zo hebben we afgesproken, ik ben voor de schrijfcollega’s beschikbaar voor vervanging.
Ik ben Hanneke, Ank, Mieke en Truus dankbaar voor wat ik van ze heb geleerd.

Ik zal mijn adressenbestand van tijd tot tijd aanschrijven om aandacht te vragen voor mijn schrijfworkshops die in Dronten zullen plaatsvinden.

Met hartelijke groet,
Els Brouwer,
schrijfcoach workshop “SCHRIJVEN HEELT” ®
T 0629056972  | veerkracht.els@gmail.com

Schrijven: een reis naar binnen

Want schrijven is reizen zonder te vertrekken. Terwijl de wereld om je heen doordraait, biedt schrijven een plek om even stil te staan. Het is een intieme vorm van denken, waarbij gedachten langzaam vorm krijgen, twijfels tastbaar worden en dromen een stem krijgen. Een reflectie op wat je werkelijk bezighoudt.

Soms begin je zonder te weten waar je naartoe gaat. Een zin leidt naar een herinnering, een herinnering naar een gevoel, en voor je het weet ben je verdwaald op papier — op de best mogelijke manier. Schrijven is zoeken, maar ook vinden: van jezelf, van verbanden die je eerder niet zag, van taal die precies uitdrukt wat je nog niet durfde te voelen.

In een wereld vol haast en afleiding is schrijven een daad van aandacht. Een manier om even echt te zijn. Niet voor likes of applaus, maar gewoon omdat er iets in je leeft dat eruit wil. Schrijven is luisteren. Naar jezelf. Naar het onzegbare.