Lentenieuwsbrief 2021

Mieke van Rinsum

Op het moment dat ik dit schrijf is het 21 maart 2021, de eerste lentedag. De zon heeft zich verstopt, het is een grijze dag. Maar we weten dat de zon is er wél is, verscholen achter de wolken. Je ziet hem niet, maar hij is er wel.
Zo is het ook in deze corona-tijd. De schrijfworkshops zijn stilgelegd. In een groep schrijven is er even niet bij. Het voorlezen aan je mede-schrijfsters is één van de belangrijke onderdelen, maar dat kan op dit moment ook niet.
Schrijven kunnen we wel. Achter je eigen schrijftafel, in je eentje. Zomaar, een kwartier schrijven wat er in je opkomt, of aan de hand van schrijfopdrachten. Samen met één schrijfvriend(in) is ook mogelijk en geeft al meer plezier. Je schrijfsels kun je met elkaar delen.
Een ander alternatief is om via een zoombijeenkomst met een groep te schrijven en te delen. Hanneke en Mieke gaan daar een workshop in volgen: ‘Hoe begeleid ik een schrijfgroep via een zoombijeenkomst.’ Daarover kunnen we dan in een volgende nieuwsbrief meer vertellen.

Ank, Hanneke en Mieke

Schrijven bij de Maretak
door Mieke

Ook de schrijfworkshops bij de Maretak zijn uitgesteld. Van de serie van zes bijeenkomsten, n.a.v. het boek Rimpelingen van Jeroen Hendriksen, is de laatste helaas niet doorgegaan. Die houden we nog tegoed, met een extra bijeenkomst.
Daarnaast willen we proberen om, als de lockdown nog langer duurt, een programma te maken, via een zoombijeenkomst. We houden jullie op de hoogte.

Een paar schrijfoefeningen
door Mieke
  1. Het begin van de lente. Begroet de lente op papier. Heet dit jaargetijde welkom in je leven op dit moment. Begin met : ‘Dag lente, ….’ en schrijf een A4-tje vol of zet de timer op vijf minuten.
  1. Hierbij twee foto’s van prachtige zeepbellen. Kies er één uit om over te schrijven.

Begin met het beschrijven van de bel. Wat zie je?
Neem hier twee minuten voor, of een halve bladzijde.

In deze tijd wordt er vaak gesproken over ‘bubbels’, in een bubbel zitten.

Stel je voor dat jij in deze zeepbelbubbel zit. Zit je er alleen in? Als er meerdere mensen in de bubbel zitten, met wie zit je er dan in? Wat zie je? Hoe voel je je? Schrijf daar zeven minuten over.

  1. Sluit af met een Haiku. Dit is een gedicht van drie regels met vijf-zeven-vijf lettergrepen.

Voorbeeld:
Prachtige zeepbel
teer, doorzichtig en kwetsbaar
vol mooie kleuren

40-dagentijd
door Mieke

In de lijdensweken voor Pasen – de 40-dagentijd – worden door verschillende schrijfcoaches schrijfprogramma’s gemaakt. Dit jaar schrijf ik elke dag de opdrachten van Monica Boschman. Een schrijfreis rond Maria, de moeder van Jezus. Haar beeld staat steeds op een andere plaats: in de vensterbank, op de trap, tussen de bloemen, op de vloer, tussen de spullen op tafel.
De oefeningen zijn op de foto van die dag gebaseerd. Elke dag is de eerste opdracht het begroeten van Maria op haar nieuwe plek.
De oefeningen zijn inspirerend, heel verschillende schrijfopdrachten.

Digitale schrijfworkshop – een ervaring
door Hanneke

Hanneke JongelingOp een stille zondagmorgen log ik in via Zoom voor een schrijfworkshop op afstand. Thuis steken we een kaars aan en wie dat wil schenkt een kop koffie of thee in voor zichzelf. Tien deelnemers zeggen hallo en luisteren naar een welkomstwoord en verstillende muziek als inleiding. Tevoren hebben we een collage gemaakt over het thema van vandaag.
Nu gaan we digitaal samen schrijven, voorlezen en luisteren. Halverwege nemen we pauze om even weg te zijn bij het scherm en wat te bewegen.
Op afstand en toch dichtbij, het kan. Weliswaar gaat mijn voorkeur uit naar samen schrijven in dezelfde ruimte, waarbij je elkaar fysiek kan zien en horen, toch ervaar ik dit als plezierig.
Al met al een inspirerende ervaring als voorbereiding op de workshop die Mieke en ik binnenkort gaan volgen om zo nodig zelf zoomschrijfbijeenkomsten te kunnen begeleiden. Ondertussen kijk ik uit naar de tijd dat de coronamaatregelen versoepeld worden en wij elkaar weer ‘echt’ gaan ontmoeten.

Zen en de kunst van het creatief schrijven
door Ank

Jaren geleden las ik het boek Zen en de kunst van het creatief schrijven van Nathalie Goldberg.  Het was nog voor de tijd dat ik zelf bewust met het creatief schrijven begon. Ik vind het leuk om dit boek nog eens onder de aandacht te brengen. Op de achterflap van dit boek stond: ‘Dit boek gaat over schrijven. Het gaat ook over schrijven als een training, als een manier om je leven te doorgronden en geestelijk gezond te worden.’ In dit boek gaf Nathalie Goldberg al de belangrijkste tips voor het creatief en reflectief schrijven, zoals wij het nu als Schrijfkring hanteren. Spreek vooraf aan het schrijven een bepaalde tijd af en geef je zelf helemaal voor die periode.
Zij formuleerde dit als volgt:

  • Blijf je hand bewegen.
  • Kras niets door.
  • Let niet op spelling en interpunctie of grammatica.
  • Laat je gaan.
  • Denk niet. Wees niet logisch.
  • Diep het kwetsbare op.

Ik zelf ben opgeleid in de school van Christine de Vries, Shodo, die zich op haar beurt liet inspireren door Nathalie Goldberg en Julia Cameron. (Zij schreef The Artist’s Way. Ook een geweldig boek).
Als je het leuk vindt om weer eens een ander boek te lezen  over het creatief schrijven, dan kan ik je dit boek van harte aanbevelen. Ik ben begin jaren negentig van de vorige eeuw erdoor geïnspireerd tot het vinden van andere manieren van schrijven. Ik noem een paar werkvormen en ideeën  die ik nog steeds hanteer als ik zelf schrijf of een workshop geef:

  • Wees een toerist in je eigen woonplaats. Schrijf over bekende alledaagse dingen en bekijk ze met nieuwe frisse blik. Trek je dorp of stad in en schrijf over wat je ziet. Het kan een lantaarnpaal zijn, een kraai, of een half opgegeten broodje ham.
  • Schrijf overal en zorg dat je altijd notitie boekjes bij je hebt waar je ideeën in kunt noteren.
  • Waarom schrijf je eigenlijk? Maak eens een lijstje met redenen waarom je schrijft. Schrijf alles op wat er in je naar boven komt. Je zult versteld staan wat je allemaal hebt opgeschreven.
  • Maak een weekafspraak, met een schrijfvriendin en schrijf samen.
  • Als je schrijft denk dan aan je behoefte om met iemand te praten en schrijf alsof je praat en je hart lucht.

Na dit boek van Goldberg zijn er nog vele boeken geschreven over de kunst van het schrijven. In dit boek ligt de nadruk er op dat je niet hoeft te schrijven om aan anderen  kennis over te dragen, maar dat je schrijft om jezelf met kennis te verrijken. Dat je schrijft om jezelf toestemming te geven dat je alle gedachten en emoties die bij je opkomen, mag opschrijven. Het boek is in 1986 geschreven maar volgens mij nog steeds de moeite waard om er kennis mee te maken of het opnieuw te herlezen.

Tot ziens bij De Schrijfkring!
Ank, Hanneke en Mieke

De kunst van het genieten

Ank RipVan het ene op het andere moment is de wereld voor mij en voor ons allemaal veranderd. De meeste  activiteiten die we gepland hebben zijn afgelast. Ik blijf thuis. Heb zeeën van tijd.  Ik kom alleen nog buiten voor een flinke wandeling in mijn eentje. Dat probeer ik nu elke dag te doen en daar geniet ik dan heel erg van. Ik ben heel blij dat  het nog mogelijk is en ik zo in ieder geval nog volop kan genieten van de ontluikende natuur. Naast alle zorgen die ik heb vind ik het belangrijk een tegenwicht  te zoeken voor de onzekerheden en bezorgdheden van de coronacrisis.

Zin, Geertje CouwenberghIk laat me inspireren door Geertje Couwenbergh. Zij schreef het boekje: Zin, lust in je leven door schrijven. Zij  zegt in haar boek dat ze  hartstochtelijk verliefd is op het schrijven. Zij gelooft in het schrijven. Zij krijgt daardoor zin in dit waanzinnige leven. Ook in zulke bizarre tijden als waar we nu in zitten  kan schrijven inspireren en een uitlaatklep zijn. Daarom heb ik een aantal schrijfoefeningen  op een rijtje gezet, die je op een ochtend of een middag achter elkaar zou kunnen doen.
Het thema is: de kunst van het genieten.

Waar geniet jij van?  Hieronder volgen een paar schrijfsuggesties die je kunt gebruiken om te ontdekken waar jij vooral van geniet, wat je op dit moment mist en wat je juist nu inspireert.

Ik heb de oefeningen onderverdeeld in twee gedeeltes.

Deel 1 Waar geniet je in gewone tijden van en wat mis je op dit moment?

  • Maak een lijstje met activiteiten waar jij in normale tijden altijd van kunt   Schrijf onder elkaar zonder er bij na te denken tien dingen op waar jij van geniet in het leven.
  • Maak nu een lijstje van tien dingen die je op dit moment mist.
  • Kies vervolgens één van de dingen uit het lijstje van dingen die je mist. Denk terug aan een moment dat je deze activiteit aan het doen was. Verbeeld je dat je het nu aan het doen bent. Wat zie je, wat hoor je, wat ruik je, wat proef je, wat voel je, wat denk je? Schrijf een sprintje van ongeveer een A-viertje. Als je klaar bent lees je jouw tekst nog eens door. Als je dat gedaan hebt schrijf je de volgende woorden op: De eerste keer dat ik dit weer ga doen dan……… Maak af met drie regels.

Deel 2 Wat inspireert je op dit moment?

  • Kijk naar de eerste opdracht: het  lijstje van alle dingen waar jij van geniet. Kies één activiteit uit waarvan je nu in deze tijd en in deze situatie van de Coronacrisis nog steeds  kunt genieten.
    Schrijf nu een sprintje van zeven minuten. Je zet van te voren een timer op zeven minuten en je schrijft zeven minuten achter elkaar door. Alles wat je opschrijft is goed. Schrijf de activiteit die je gekozen hebt boven aan je bladzij. Je start nu je sprintje met de zin: Ik geniet hier nu vooral van  omdat……
  • Pak je pen en papier. Ga op een strategische plek zitten waar je veel kunt overzien. Bijvoorbeeld voor een raam met uitzicht op de straat, midden in de woonkamer of op je balkon of in je tuin. Neem er een kop koffie of thee bij en neem de tijd en geniet van je omgeving. Neem na een tijdje je pen ter hand en begin te schrijven.
    Start met de woorden: Wat mij hier inspireert is:…… Schrijf door tot je een A-viertje vol heb. Alles kan je inspireren. Mensen die langs komen, de blauwe lucht, een vogel, een oude straatsteen etc. Als er niets meer in je op komt, begin je weer met de begin woorden net zo lang tot je A-viertje vol is.
  • Lees wat je nu hebt opgeschreven nog eens door voor je zelf. Pak je pen en maak de volgende woorden af met drie zinnen: Nu ik dit zo doorlees denk ik………
  • Schrijf een recept voor een inspiratietaart in barre tijden. Ik geef hieronder een voorbeeld. 

Recept voor een inspiratietaart voor barre tijden
Ingrediënten:
– elke dag een wandelingetje
– humor
– chocola

Benodigdheden:
– flexibiliteit
– doorzettingsvermogen

Je kunt dit invullen zoals je zelf wilt.
Dit is maar een voorbeeld. Jouw eigen ingrediënten en benodigdheden kunnen er totaal anders uitzien. Schrijf het eerste op wat er in je opkomt.

  • Maak nu de volgende open zin af met drie regels: De komende weken ga ik……..
  • Tenslotte…… laat deze oefeningen nog even op je inwerken en schrijf er een haiku over. Een haiku bestaat uit drie regels, de eerste regel heeft vijf lettergrepen, de tweede regel heeft zeven lettergrepen en de derde regel weer vijf lettergrepen.

Ik wens jullie veel schrijfplezier in de komende tijd en hoop dat we elkaar gauw weer zullen zien bij één van de schrijfactiviteiten van de Schrijfkring.

Ank Rip

Vertelstenen

Vertelstenen‘Er was eens…’ Sprookjes beginnen vaak met deze zin. Soms is het leuk zelf een verhaaltje te verzinnen en te fantaseren over een wereld waarin alles kan en mag. Ben je op zoek naar inspiratie dan zijn ‘vertelstenen’ een leuk hulpmiddel. Vertelstenen zijn dobbelstenen met afbeeldingen, die je inspireren tot wonderlijke associaties en verhaallijnen. Je kan het niet fout doen en het is heerlijk om te lachen om je eigen of andervrouws/-mans fantasie. Succesvol bij etentjes of voor een verhaaltje voor het slapen gaan.
In de Schrijfkring in Ermelo hebben we geschreven aan de hand van de stenen en dat resulteerde in humoristische verhaaltjes die we met plezier met elkaar hebben gedeeld.
Vertelstenen zijn te koop bij sommige boekwinkels en via Internet.

Dromen, zalig nietsdoen en het zoete leven

Schrijven en wandelen in Italië
Wat is er mooier dan aan het Grande Canal in Venetië te schrijven over wat je ziet. Of langs de rivier de Piave je gedachten over de stroming aan het papier toe te vertrouwen, of in een wijngaard te fantaseren over het leven van de wijnboer.
Vier dagen hebben we onze gedachten op papier gezet over dromen, het zalig nietsdoen en het zoete leven. En daarnaast mooie wandelingen gemaakt en heerlijk gegeten. Om daar vervolgens ook weer over te schrijven.
Met z’n vijven hebben we aan diverse tafeltjes gezeten, soms met een Aperol Spritz, maar meestal met een kop cappuccino. We hebben geproefd van het Italiaanse leven.
In mijn afscheidsbrief aan Italië heb ik geschreven dat ik hoopte ooit nog eens terug te komen.
Dat ga ik zeker doen.

De volgende schrijfvakantie is van 3 tot 7 september a.s. Er is nog plaats. Ook is het mogelijk met een vriendinnengroepje te gaan en de datum in overleg met af te spreken. Heb je belangstelling, neem dan contact op met Ank Rip, via email ankie.rip@gmail.com of telefoon 06-27084382.

Draken verslaan

Voor ieder mens die op zoek gaat
is er een woud om te doorkruisen,
een draak om te verslaan
en een schat om te vinden. 

Niemand kan de draak
van een ander verslaan,
een ieder heeft zijn eigen weg,
zijn eigen draak,
zijn eigen schat. 

Uit: Harts-tocht, de levensweg die wij afleggen,
door Christine van der Burg

Bij het autobiografisch schrijven stuit je soms op pijnlijke herinneringen die moeilijk zijn om over te schrijven. Maar ze horen wel bij je levensverhaal. Dan kan het helpen om afstand te nemen en over jezelf te schrijven vanuit een ander standpunt. Willemijn Soer geeft in haar boek Autobiografisch schrijven daarvoor verschillende mogelijkheden (blz. 68).

Eén manier om anders te kijken naar een levenservaring is je herinnering te beschrijven vanuit het perspectief van een sprookjesverteller: Er was eens… Je kan daarbij vrij fantaseren en over jezelf schrijven alsof je een ander bent, misschien een kabouter, een elf of een dier. Willemijn: ‘Hierdoor wordt ons verhaal niet alleen draaglijk, het wordt ook universeel. En merkwaardigerwijs: het wordt meer dan ooit van ons.’ 

Harts-tochtChristine van der Burg werkt met beelden en gedichten. Haar boek Harts-tocht, over spiritualiteit en creativiteit, begint met het hoofdstuk Sprookjes en symboliek. ‘Sprookjes ondersteunen met hun beeldentaal onze levensreis: de uitdagingen waarvoor wij komen te staan blijken universeel te zijn. (…) Wij verzamelen moed en gaan op pad. En met vallen en opstaan, door te verdwalen en te zoeken, door doolhoven en wouden heen, vinden we de juiste weg.’

Als mijn geheugen me niet bedriegt

Als mijn geheugen me niet bedriegt‘…omdat iets wat in de jeugd gebeurd is, dikwijls
het gevolg is van een voorval op oudere leeftijd.’
Marten Toonder

Wat gebeurt er met je herinneringen als je verleden er anders uitziet dan je dacht? Als je vader niet je vader blijkt te zijn? Als een vriend of geliefde de dader blijkt te zijn van een ernstig delict? Is je verleden de som van je herinneringen? Wat is waarheid als je schrijft over je leven en hoe belangrijk is dat?
Deze en andere vragen komen aan bod in Als mijn geheugen me niet bedriegt van Douwe Draaisma.
Het boek is uitgegeven in 2016 en beschrijft ‘een onderzoek naar de wijze waarop ervaringen op latere leeftijd herinneringen achteraf kleuren en veranderen’. Bovenstaand citaat is eraan ontleend.

Onvoltooid verleden tijd

In het najaar van 1995 schreef mijn vader zijn levensboek. Hij illustreerde het met foto’s en documenten als trouwakten, persoonsbewijzen en krantenknipsels. Een nauwkeurige vastlegging van wie hij was en waar hij voor stond en een kostbare herinnering voor zijn kinderen en kleinkinderen. Mijn vader overleed in 2009 maar zijn verhalen leven voort.

In zijn levensboek maakte mijn vader een begin met de familiestamboom, vanuit zijn geheugen en de familieverhalen. Hij kwam tot aan zijn betovergrootvader, overleden op 21 november 1896.

Sinds kort houdt het ook mij bezig: stamboomonderzoek. Wie waren mijn voorouders, waar leefden ze, wat deden ze? Kwamen ze uit andere landen, trokken ze rond, waren ze van adel? Welnee! De ruim vijfhonderd voorouders die ik tot nu toe heb ontdekt leefden allemaal in het westen van Noord-Brabant, het zuidwesten van Gelderland en in Zuid-Holland. Daar werden ze geboren en daar stierven ze. De mannen werkten onder meer als landbouwer, veekoopman, molenaar, schoolmeester en veldwachter. Een enkeling werd burgemeester. Slechts bij twee vrouwen staat een beroep vermeld: dienstmeid of chirurgienne.

De naamreeks van mijn vader gaat terug tot 1650, het geboortejaar van mijn voorvader in de tiende generatie Laurents die trouwde met Elsken. Hun zoon Arendt werd geboren op 18 maart 1674. Hij werd ruiter in het regiment van luitenant-generaal Van Oijen in Bergen op Zoom. Zijn vrouw, Marieken, overleed jong en Arendt trouwde opnieuw. Daarmee ontstond een samengesteld gezin. Een fenomeen dat opvallend vaak voorkomt in mijn voorgeslacht en dat zich heeft voortgezet in mijn eigen leven.

Voor mijn verjaardag kreeg ik het boek Verborgen Verleden, het stamboomboek van drs. Rob van Drie. Het is de officiële uitgave van het gelijknamige tv-programma van de NTR en het helpt je op weg bij het onderzoek in de archieven. Zo komt de ene na de andere voorouder tot leven.

Nu ik zelf bezig ben met mijn levensverhaal voel ik mij verbonden met al die mensen die vóór mij leefden, zonder wie ik niet zou zijn geboren. Ik geniet van de reis naar het verleden. Èn van mijn talrijke huidige familieleden die – deels – eveneens hun bestaan danken aan boeren en ‘eenvoudighe luijden’ in een klein stukje Nederland.

(Foto Pixabay)

Döstädning

Margareta Magnusson schreef een vrolijk boekje over de edele Zweedse kunst van döstädning. betekent in het Zweeds ‘dood’ en städning betekent ‘opruimen’. Het is een Zweeds gebruik om je materiële bezittingen te ordenen tegen het einde van je leven. Volgens de schrijfster is het ‘een ritueel dat je helpt te reflecteren op je leven – of dat nou binnenkort op zijn einde loopt of nog bij lange na niet.’

Zij schrijft over de ‘weggooidoos’ waarin je dingen bewaart die alleen voor jezelf van belang zijn. ‘Wanneer je je papieren doorneemt, kom je misschien brieven tegen waarin de auteur liefkozende woordjes heeft geschreven, zoals ‘lieve, goede vriendin’, ‘verrukkelijk’ en andere heerlijkheden die je telkens weer wilt lezen en liever aan de muur zou handen dan weggooien. Wanneer ik zulke dingen tegenkom, die totaal geen waarde voor anderen hebben maar enorm waardevol zijn voor mij, dan haal ik mijn ‘weggooidoos’ tevoorschijn. Als ik er niet meer ben, mag die worden vernietigd.’
Ze eindigt met de opmerking: ‘Het is heel belangrijk dat je geen grote doos neemt. Een schoendoos zou voldoende moeten zijn.’

Werkelijke liefde laat los.
Wat je werkelijk liefhebt,
vertrouw je aan zichzelf toe.
Wat je werkelijk liefhebt,
wordt een deel van je.
Wat je loslaat,
blijft een deel van je.
Wat een deel van je is,
kun je nooit verliezen.
Saskia de Bruin

De kamers van het autobiografisch geheugen

Bij het schrijven over je leven speelt het autobiografisch geheugen een belangrijke rol. Het is de plek in onze hersenen waar we de herinneringen aan ons leven opslaan. De structuur van dit geheugen kan je zien als drie ‘kamers’:

  • De kamer met de ansichtkaarten: specifieke eenmalige herinneringen. Die
    De kamer met de ansichtkaarten – foto Pixabay

    keer dat je door het ijs zakte, de tekening van je zusje die akelige kinderen in een plas hadden gegooid, je eerste zoen. Er zijn zintuiglijke sensaties aan verbonden: het klonk, het zag eruit, het rook, het voelde, het smaakte…

  • De kamer met algemene gebeurtenissen die vaker voorkwamen of langer duurden. Zoals het jaarlijkse kerstfeest van de zondagschool, onze vakantie in Oostenrijk. Ze zijn algemeen in de zin van: het was mooi weer of we kregen altijd een sinaasappel. Er kan een oordeel bij horen: ik vond het een fijne tijd of juist niet.
  • De kamer van de periodes in je leven: Mijn tijd op de kleuterschool, mijn eerste baan. Vaak verbonden aan algemene beschrijvingen van wat je in die periode deed, met wie, waar en waarom.

Herinneren kan spontaan optreden, doordat je iets ziet, hoort, ruikt of voelt. Door de geur van vers hooi weet je ineens weer hoe je vroeger je opa mocht helpen bij het binnenhalen van het hooi, hoe warm het was in de zon en hoe je telkens moest niezen.

Je kan ook actief herinneringen terughalen door terug te denken aan een bepaalde periode. Bijvoorbeeld toen je pas op kamers woonde en ook nog je eerste baan had. Hoe vol de dagen waren en hoe weinig tijd je opeens had voor leuke dingen. Hoe moe je ’s avonds was. Maar ook dat je de vrijheid had om te doen wat je wilde, uitgaan en uitslapen.

Schrijven vanuit je herinnering is ordenen. Je brengt verbinding aan tussen de gebeurtenissen en perioden in je leven. Je legt levensverhalen vast, over een korte of een langere periode in je leven. Als je al die verhalen samenvoegt, rangschikt en redigeert heb je de basis voor je autobiografie. Door het toevoegen van foto’s, tekeningen, scans van belangrijke documenten etc. wordt het boek compleet.

Geïnspireerd door: Op verhaal komen – Je autobiografie als bron van wijsheid, door Ernst Bohlmeijer & Gerben Westerhof

(Eerder gepubliceerd op Veelkleurig Leven op 26 januari 2015).

Je levensverhaal schrijven

Als je je eigen levensverhaal zou willen vastleggen, hoe doe je dat dan? Waar begin je? Wat neem je wel op en wat niet? Er verschijnen steeds nieuwe titels over dit onderwerp. Voorbeelden zijn:

  • Zo doe je dat – je levensverhaal schrijven door Brenda van Es, dat aanwijzingen geeft voor een heldere, meeslepende en krachtige autobiografie.
  • Spelen met je leven door Nanda Huneman, dat beschrijft hoe je je levensgeschiedenis om kunt zetten in een origineel, spannend en fictief verhaal.
  • Jouw levensverhaal hoort in een mooi boek thuis, door Daniëla Postma. ‘Laat je inspireren door de ervaringen van anderen en deel jouw leven met mensen om wie je geeft.’

Een speciaal boek in dit kader is Rimpelingenautobiografisch schrijven voor kankerpatiënten. De schrijver, coach en trainer Jeroen Hendriksen, lijdt sinds 2011 aan een zeldzame ongeneeslijke vorm van bloedkanker. Hij volgt cursussen Autobiografisch Schrijven en ontdekt zes thema’s voor zijn levensverhaal: het hier en nu; betekenis geven; kwetsbaarheid; steun en troost; veerkracht; spiritualiteit. Samen met lotgenoten werkt hij deze ‘bronnen van zingeving’ uit en in oktober 2016 komt zijn ‘zelfwerkboek’ op de markt. Het is bedoeld voor mensen met een (levensbedreigende) ziekte maar ook boeiend voor anderen die bezig zijn met hun levensverhaal.