Kleurrijke Oogst

De herfst wordt vaak geassocieerd met een melancholische stemming. Maar het is ook de tijd waarin we oogsten. Het fruit is rijp. Kastanjes vallen van de boom. In het bos liggen eikeltjes en beukennootjes. Paddenstoelen in allerlei grillige vormen schieten uit de grond. Het bos ligt bezaaid met een kleurrijk tapijt. Over twee weken is de herfst op zijn mooist. Een mooi moment om dit buiten schrijvend te beleven. De prachtige locatie rondom kasteel Staverden is hier uitermate geschikt voor.
Op 25 oktober wordt daar een workshop gegeven met als thema: Kleurrijke Oogst.
Als je van buiten schrijven houdt, kun je meedoen. Schrijfervaring is niet nodig. Er worden je creatieve werkvormen aangereikt waardoor het schrijven zich vanzelf ontwikkelt.

  • Wanneer: vrijdag 25 oktober
  • Startplaats: Brasserie Kasteel Staverden
  • Tijd: van 11.00-13.00
  • Prijs: 10 euro. Koffie en thee niet inbegrepen
  • Begeleiding: Ank Rip
  • Opgave: Vooraf aanmelden bij ankie.rip@gmail.com of telefonisch 0627084382

Bij extreme weersomstandigheden gaat de workshop niet door.

Hoe gaat een schrijfworkshop?

Gekleurd schriftje met aangeklede penEr liggen duizenden gedachten in een mens die hij niet kent,
tot hij de pen opneemt om te gaan schrijven.
                                                            William Makepeace Thackeray

Een schrijfworkshop, hoe gaat dat eigenlijk?

Op woensdagmorgen gaan we ‘proef-schrijven’ in de Glazen Serre. Onze gastvrouw heeft voor hapjes gezorgd om te proeven: dadelpuntjes, Monchoutaartjes, Robert’s cakejes en nog veel meer huisgemaakte heerlijkheden. En de deelnemers komen om het schrijven te ervaren.
Het de eerste keer op deze plek.

Na tien uur wordt het stil in de serre. Acht pennen schrijven sprintjes in kleurige schriften. Zacht zonlicht schijnt door de heldere ramen. In de groene tuin bewegen bloemen en blaadjes bijna onopgemerkt in de wind.

Na een woordgedicht over onszelf maken we zinnen af, zoals ‘Onderweg naar deze plek dacht ik …’. We schrijven over de zondagse maaltijd in onze kindertijd. Een verhaaltje van Toon Tellegen inspireert tot een speelse dialoog tussen twee voorwerpen en een grappig plaatje leidt tot hilarische korte verhalen. We sluiten af met een haiku.

Zoveel woorden in zo’n korte tijd. Een paar uur je verbonden voelen, je laten ontroeren en samen lachen. Ieder luistert aandachtig naar de ander en schrijft voor zichzelf. Alles is goed.

Dan gaan we weer, op weg naar een zonnige zomermiddag.

Gaat het altijd zo? Ja en nee. Er is een oneindige variatie aan schrijfoefeningen en onderwerpen. Iedere schrijfgroep heeft zijn eigen dynamiek. Maar wat mij opvalt is dat het schrijven altijd verrast. Veel mensen het ervaren als een plezierige manier om hun hoofd leeg te maken en hun leven naar zich toe te schrijven.

Wat een wijs mens wijs maakt is niet dat hij meer ervaring heeft dan anderen,
maar dat hij meer aandacht schenkt aan zijn ervaringen dan anderen.
                                                                                      Andrew Cohen