Schrijven bij het Solse Gat

Op vrijdag 19 juni is er weer een schrijfworkshop in de natuur voor liefhebbers van het creatief en reflectief schrijven.
We schrijven op de prachtige mystieke plek: het Solse Gat nabij Boshuis Drie. Het thema is: Bomen. We starten om 10 uur voor het Boshuis Drie (adres: Sprielderweg 205, 3852 MK Ermelo) en lopen vandaar naar het Solse Gat. Onderweg starten we al met de eerste schrijfinspiraties. Je krijgt verschillende werkvormen aangeboden, die je als vanzelf uitnodigen tot schrijven. Je beschrijft bijvoorbeeld een bladzijde uit het dagboek van een boom. We schrijven over het Solse gat. Wat hebben de bomen daar allemaal gezien?
Het gaat niet om mooi schrijven. Alles wat je schrijft is goed.
Doe je mee? Wil je meer informatie?
Stuur dan een email naar ankie.rip@gmail.com
Maximum aantal deelnemers 6. Dit is in verband met de anderhalve meter afstand die we moeten bewaren.
Kosten 15 euro. Iets te drinken en eten inbegrepen.
Graag opgeven voor 17 juni 2020.

Afbeelding kan het volgende bevatten: boom, plant, lucht, buiten en natuur

Nieuwe schrijfserie bij De Maretak in Harderwijk

Schrijven over alledaagse dingen. Schrijven over je eigen leven. Schrijven over wat kanker met je doet. Alles kan aan de orde komen bij een nieuwe schrijfserie die in januari 2020 van start gaat bij De Maretak in Harderwijk. Stichting de Maretak Veluwe biedt mensen met kanker en hun naasten ondersteuning.

Schrijven heelt en helpt om betekenis te geven aan je leven. Aan de hand van eenvoudige opdrachten verkennen we verschillende onderwerpen. Je hoeft niet te kunnen schrijven om mee te kunnen doen. Ook je partner, familielid of vriend(in) is van harte welkom. Samen schrijven heeft vaak een meerwaarde.

O.a. aan de hand van het boek Rimpelingen van Jeroen Hendriksen, zelf kankerpatiënt, gaan we schrijven en delen we onze ervaringen. (N.B.: Het is niet nodig om dit boek aan te schaffen).

De schrijfbijeenkomsten worden aangeboden in een cyclus van vier middagen. Ze zijn op elkaar afgestemd, dus is het fijn als je ze alle vier volgt. Dan stoppen we een maand en dan weer een cyclus van vier keer.

De middagen worden begeleid door Hanneke Jongeling (autobiografisch schrijven) en Mieke van Rinsum (creatief schrijven). De bijeenkomsten worden gehouden op de donderdagmiddagen 9 en 30 januari en 6 en 27 februari. De tweede reeks zal op 9 en 16 april en 7 en 14 mei plaatsvinden.

De bijdrage is € 15 voor vier middagen. Is dat een probleem, schroom dan niet om dat aan te geven. Meedoen is belangrijker en er is een potje voor. Opgave bij de coördinator van de Maretak Ank Bos.

Kleurrijke Oogst

Op 25 oktober was er weer een workshop in de natuur. We schreven met een groepje rondom de prachtige omgeving van kasteel Staverden en gebruikten de natuur als inspiratiebron. Buiten schrijven heeft een meerwaarde. Je kunt je laten verrassen door wat je om je heen ziet. Je kunt al je zintuigen gebruiken om je omgeving te beschrijven. Wat zie je, wat voel je, wat hoor je, wat proef je, wat ruik je.
We schreven in een prieeltje bij Kasteel Staverden, zaten op een stenen bruggetje aan het water en verwonderden ons over de verschillende bomen om ons heen om vervolgens vanuit het perspectief van een zelf gekozen boom te gaan schrijven. De natuur en de mensen veranderen en ook de boom heeft te maken met veranderingen in seizoenen, maar kan ook onveranderlijk jaren, soms eeuwen de tand des tijds doorstaan. We beschreven een dag uit het dagboek van een boom.
Vanuit rust, stilte en concentratie werd er volop geschreven en teksten met elkaar gedeeld.

Een mooie geslaagde morgen en omdat het zulk mooi weer was, dronken we na afloop op het terras van de Brasserie nog een kop koffie of thee.

Hoe gaat een schrijfworkshop?

Gekleurd schriftje met aangeklede penEr liggen duizenden gedachten in een mens die hij niet kent,
tot hij de pen opneemt om te gaan schrijven.
                                                            William Makepeace Thackeray

Een schrijfworkshop, hoe gaat dat eigenlijk?

Op woensdagmorgen gaan we ‘proef-schrijven’ in de Glazen Serre. Onze gastvrouw heeft voor hapjes gezorgd om te proeven: dadelpuntjes, Monchoutaartjes, Robert’s cakejes en nog veel meer huisgemaakte heerlijkheden. En de deelnemers komen om het schrijven te ervaren.
Het de eerste keer op deze plek.

Na tien uur wordt het stil in de serre. Acht pennen schrijven sprintjes in kleurige schriften. Zacht zonlicht schijnt door de heldere ramen. In de groene tuin bewegen bloemen en blaadjes bijna onopgemerkt in de wind.

Na een woordgedicht over onszelf maken we zinnen af, zoals ‘Onderweg naar deze plek dacht ik …’. We schrijven over de zondagse maaltijd in onze kindertijd. Een verhaaltje van Toon Tellegen inspireert tot een speelse dialoog tussen twee voorwerpen en een grappig plaatje leidt tot hilarische korte verhalen. We sluiten af met een haiku.

Zoveel woorden in zo’n korte tijd. Een paar uur je verbonden voelen, je laten ontroeren en samen lachen. Ieder luistert aandachtig naar de ander en schrijft voor zichzelf. Alles is goed.

Dan gaan we weer, op weg naar een zonnige zomermiddag.

Gaat het altijd zo? Ja en nee. Er is een oneindige variatie aan schrijfoefeningen en onderwerpen. Iedere schrijfgroep heeft zijn eigen dynamiek. Maar wat mij opvalt is dat het schrijven altijd verrast. Veel mensen het ervaren als een plezierige manier om hun hoofd leeg te maken en hun leven naar zich toe te schrijven.

Wat een wijs mens wijs maakt is niet dat hij meer ervaring heeft dan anderen,
maar dat hij meer aandacht schenkt aan zijn ervaringen dan anderen.
                                                                                      Andrew Cohen